Portret Marjon van der Maat

Veiligheid, image en communicatie

zijn speerpunten van secretaris

Marjon van der Maat is gekozen tot secretaris van het VVE bestuur Westpoint Tower. 

Marjon van der Maat (51) kijkt vanaf haar appartement op de 39^e verdieping uit op ‘haar’ stad. Ze is er geboren, getogen en gebleven. Tien jaar geleden verhuisde ze met haar man Erik van een tweekapper met voor- en achtertuintje naar Westpoint. Ze heeft er nimmer spijt van gehad, want elke nieuwe dag is het uitzicht weer een verrassing. 

Ze wijst naar het uitzicht: “We hebben hier de grootste voortuin. Het weer is het mooiste, dat is zo bepalend. In het begin heb ik een half jaar lang elke ochtend op hetzelfde tijdstip dezelfde plek gefotografeerd en op FB gezet. Het is een prachtige fotocollectie. Elke foto is anders.”

“We zien de stad in alle seizoenen, we zien de stad vergroenen in de lente en zomer, we zien de herfstkleuren en de kale stad in de winter. We zien de veranderingen en nog steeds ontdekken we nieuwe dingen.” 

Ze is enthousiast over haar appartement, terwijl tien jaar geleden geen haar op haar hoofd dacht aan wonen in Westpoint. Het was Hongkong dat de ogen opende: vakantie, logeren bij vrienden op de 27^e etage in Hongkong. Zij en haar man Erik stonden voor het raam en bewonderden de miljoenenstad aan hun voeten. Vanaf dat moment wisten ze dat ze een appartement wilden met overweldigend uitzicht. Terug thuis bezochten ze meerdere hoogbouwcomplexen. Hun zoektocht kwam ten einde toen ze in Westpoint wederom voor het raam stonden.

Imago

Westpoint, zo weet Marjon van der Maat, heeft geen goed imago in de stad. “Mensen vinden het een raar groot blok beton.” Ze weet ook dat de kijk op Westpoint verandert zodra iemand binnen is geweest. Een van haar aandachtspunten is het verbeteren van de beeldvorming. De andere speerpunten zijn veiligheid en communicatie.

Marjon van der Maat hecht belang aan een goede communicatie tussen bestuur en bewoners, met als uitgangspunt gelijkwaardigheid. “Er is hier geen hierarchie. Hier is niemand de baas. We moeten het samen mogelijk maken om fijn te wonen en dat vergt nogal wat van iedereen. Een voorbeeld: als er klachten zijn over rotzooi in de garage dan ruim je dat op of je spreekt er elkaar op aan.”  Dat mensen daarvoor terugschrikken, heeft volgens haar met gevoel van onveiligheid te maken. 

Marjon van der Maat streeft er naar dat gevoel van onveiligheid weg te nemen. Hoe? Kort samengevat: een betere camerabewaking, deuren en de garagepoorten die sneller sluiten, opletten wie er binnen komt.”

Het verbeteren van communicatie, veiligheid en beeldvorming vraagt om een lange adem. Heeft ze die? “Ik ben wel iemand die doordouwt, een doorzetter. Ik kan goed luisteren en tegelijkertijd grenzen stellen.” 

Die vaardigheden passen bij haar functie als afdelingshoofd dienstverlening bij de gemeente Tilburg. Zij is verantwoordelijk voor alle producten en levering daarvan, die de burger bij de gemeente kan halen. Dat varieert van verkiezingen, bouwvergunningen tot trouwen, paspoortuitgifte.  

Marjon van der Maat heeft een grillige loopbaan. 

Geschoold aan het conservatorium in klassiek ballet, danseres bij het Danserscollectief totdat een hernia haar mogelijkheden beperkte.  “Het is bij mij alles of niets” en ze besloot het roer om te gooien. Ze studeerde pedagogiek en onderwijskunde met als oogmerk om bij een bedrijf in opleidingen te beginnen. Het liep anders: na negen maanden uitzendwerk werd ze manager bij Randstad, daarna verandermanager bij de gemeente Oisterwijk. Sinds negen jaar werkt ze bij de gemeente Tilburg.

Bij de vraag naar toekomstplannen, haalt ze de schouders op. ‘Ik volg niet zo’n uitgestippeld pad. Vroeger wel, maar al die plannen liepen op iets anders uit. Dus ik hoop gezond te blijven, gelukkig te zijn en mooie reizen te maken.” 

Haar bucketlist? Mongolië, Tibet, Namibië, Kenia, Alaska, terug naar de VS, Azië.

Tekst: Joke Knoop

Zie ook het eerdere interview met haar partner op deze weblog:
http://wijwestpoint.blogspot.nl/2014/03/erik-van-der-maat.html

Annemie en Gerrit van Raak

Wie wonen hier toch allemaal?

Of

Woont u hier ook?

Of

“Een balkon? Nee, dat missen we niet.”

Wij Westpoint pakt de draad weer op met korte interviews met bewoners van Wing en Toren. Dit keer met zogenoemde estafette-interviews, waarbij de geportretteerden een nieuwe kandidaat voordragen. Doel van dit alles is om elkaar (beter) te leren kennen. 

Annemie (67 jaar)en Gerard (66, ook bekend als Gerrit) van Raak trappen de nieuwe serie af.  

Hoe lang woont u in Westpoint?

Gerrit: “We zijn 24 januari 2017 verhuisd naar de Toren. De laatste twaalf jaar hebben we in een appartement gewoond in Parkzicht, in het centrum, in het park bij de Oude Dijk. Daarvoor hebben we 24 jaar een huis met tuin gehad in De Blaak. Parkzicht is een goede overgang geweest van huis naar appartement. We huisden op de eerste verdieping en hadden een groot balkon. We wilden groen om ons heen en in het centrum zitten.”

Mist u het balkon?

“Welnee, we zaten weinig op het balkon. Als ik om me heen kijk, zie ik weinig mensen gebruik maken van hun balkon. Het is wel het eerste wat mensen zeggen als ze weten dat we in Westpoint wonen. Zodra de mensen hier binnen kijken, zijn ze razend enthousiast.” Annemie: “De eerste maanden kregen we wel erg veel aanloop. Mensen zijn nieuwsgierig. Het is ons opgevallen dat veel mensen nog nooit in Westpoint waren geweest.”

Waarom viel de keuze op Westpoint?

Gerrit: “We zijn verhuisd voor het licht. In ons vorige appartement hadden we ‘s morgens om 10 uur nog de lamp aan om de krant te lezen. Het was er zo donker omdat de bomen en struiken groeiden en steeds meer licht weg namen. Meer licht dan hier, kun je niet hebben! Daar genieten we van.”

Andere voordelen?

“Het uitzicht dankzij de hoogte (24^ste verdieping) waardoor we overal overheen kijken. We zien de prachtige zonsondergangen. Een voordeel is dat er voldoende parkeerplaatsen zijn voor bezoekers. We kunnen te voet naar het centrum. We voelen ons heel veilig in Westpoint. Het gebouw is prachtig, is goed onderhouden. Het ziet er keurig en netjes uit.” Annemie vult aan: “Het valt ons op dat de mensen in Westpoint zo vriendelijk zijn.”

Wat kan beter in Westpoint?

Gerrit: “Voor bezoekers is het niet duidelijk waar ze met de auto naar binnen kunnen. De meesten zijn geneigd om vanaf het Boksdoornerf de eerste garagedeur te nemen of staan stil bij de deur aan de ringbaan. Dat zou duidelijker aangegeven kunnen worden. Het is onhandig dat er aan de achterzijde geen bel is voor bezoek te voet.”

Overigens bekent Gerrit dat hij zijn bezoek het liefst via de hoofdingang naar binnen loodst, om hen de ‘prachtige hal’ te laten zien. “Er gebeurt trouwens te weinig in de hal, terwijl die zo mooi is.”

Wat is uw favoriete plek in huis?

Hij: “De stoel in de zithoek waarbij ik televisie kan zien én naar buiten kan kijken.”

Zij: “Aan de eetkamertafel, waar ik naar buiten kan kijken.” (Terzijde: ook de keuken is zo geplaatst dat de blik naar buiten is gericht.)

Uw favoriete plek buitenshuis?

Eensgezind: “De golfbaan bij Nieuwkerk (ten zuiden van Goirle).” Beiden zijn fervente golfers. Van oudsher, vanuit de golfclub, kent het echtpaar verschillende bewoners van Westpoint.

Wat is uw beroep (geweest)?

Beiden zijn met pensioen, hoewel Gerrit nog anderhalve dag per week als commercieel medewerker voor zijn oude baas actief is: groothandel voor bouw en industrie Biermans in Breda.

 Annemie werkte bij verzekeraar Interpolis.

Wat zijn uw bijzondere activiteiten (geweest)?

Zij: “Onze reizen naar Thailand en naar Brazilië. Maar dat is voorbij.

Hij: “Het was prachtig, maar ik hoef niet zo ver. Ik ga graag naar Zuid-Frankrijk of Oostenrijk.”

Uw toekomstplannen?

Zij: “Hier blijven en gezond oud worden. Ik ben weer terug in mijn oude wijk, de Noordhoek. (Annemie is opgegroeid in de verdwenen sigarenzaak Kleintjens). Ik ben een echt Noordhoek mens. Ik ken hier veel mensen.”

Hij (afkomstig uit Broekhoven): “Met gezellig eten en drinken in de buurt.”

Tekst: Joke Knoop

Foto's fietstocht 2017

Geslaagde fietstocht 2017!

Ook de fietstocht van 2017 komt weer in het rijtje van geslaagde evenementen. Helaas was de beheerder van deze website er deze keer zelf niet bij wegens een korte vakantie in het buitenland.

Maar Gerrie Verschuuren heeft een aantal leuke foto's gemaakt. Met weinig sportieve prestaties in beeld maar des te meer culinaire pret.

Foto's fietstocht 2016

Leo Pot

Leo Pot, kandidaat voorzitter WP Tower:

‘Ik zie Westpoint als één grote club’.

Ga er maar aan staan: voorzitter zijn van een Vereniging Van Eigenaren (VVE) in een gebouw met 160 appartementen, 300 mensen van allerlei pluimage. Dat is een tijdrovende taak, waarvan de huidige voorzitter Ton van Dijk zich uitstekend heeft gekweten. Maar het is tijd voor een nieuwe man.

Bewoner Leo Pot heeft zich gemeld als voorzitter. ‘Iemand moet het doen”, verklaart hij zijn kandidatuur. Leo Pot heeft zich opgeworpen omdat niemand anders zich geroepen voelde. Hij weet zich gesteund door het huidige bestuur. In de VVE-vergadering donderdag 21 april (20 uur in het Willem II stadion) stemmen eigenaren over zijn kandidatuur. 

Met Leo Pot heeft Westpoint een man met grote bestuurservaring in huis. De 69-jarige medebewoner was tot 2011 directeur van de schouwburg en de concertzaal in Tilburg. Hij bekleedt nog steeds tal ven bestuursfuncties, voornamelijk in de culturele sector. Bovendien is hij tijdelijk manager bij Theater Castellum in Alphen aan de Rijn, een baan die drie dagen van de week in beslag neemt.

En dan nog tijd nemen voor Westpoint? Leo Pot: “Ik wil mijn capaciteiten inzetten en een bijdrage leveren, zoals er meer mensen zijn die hun steentje bijdragen. De een zet zich in voor de technische commissie, de ander zorgt voor kerstversiering, er zijn mensen die nu voor de elfde keer een fietstocht organiseren. Westpoint is één grote club vrijwilligers, allemaal mensen die een stukje verantwoordelijkheid nemen voor een goede sfeer in het gebouw. Ik wil daar meer de nadruk op gaan leggen. Meer commitment, meer betrokkenheid.” 

Dat hoeft in zijn ogen geen tijdrovende klus te zijn. Het zit ‘m in de kleine dingen: elkaar aanspreken in plaats van boze mails naar elkaar. Voorbeelden: De buurman/vrouw die altijd op een bezoekersplaats staat, iemand die een fles zomaar van zich afgooit. Ander punt: Leo Pot wil de huurders meer betrekken bij het wel en wee. En hij hecht aan een goede communicatie met de bewoners.

Pot woont ruim vier jaar in Westpoint. Ervaart hij het als een nadeel dat hij geen bewoner van het eerste uur is? Hij schudt het hoofd: “Ik zou niet weten waarom.” Hij weet dat er veel op zijn bordje zal komen: “Er wachten ons grote operaties, bij voorbeeld  het gevelplan. Nu aan de zuidzijde, maar straks aan de noordzijde. Alle kit moet vervangen worden. Voor het werk aan de noordgevel zal de Hart van Brabantlaan deels afgesloten worden.”

Hoe hij WP ervaart? “Als puber woonde ik destijds in het hoogste woongebouw van Nederland, een vijftien verdiepingen hoge flat in Gorinchem. Wij kozen voor dit gebouw, een icoon van Tilburg.  Het uitzicht hier is fantastisch. En je hebt veel vierkante meters voor het geld.”

Leon Popelier

Leon Popelier

 

Hoe lang woont u in Westpoint?

Hannie en ik wonen vanaf het begin in Westpoint op de 18e verdieping in een Mondriaan, nu dus iets meer dan 10 jaar.

 

Wat voor beroep hebt u gehad?

Mijn werkzame leven heb ik voornamelijk doorgebracht in de Sociale Verzekeringen van de toenmalige bedrijfsvereniging Detam; het latere en huidige UWV. Eerst als administratief medewerker van waaruit ik ben doorgegroeid tot districtsmanager van de kantoren in Tilburg en Den Bosch.

 

Hobby’s?

Genieten van onze vrije tijd. Met de nodige regelmaat kun je mij aantreffen als rondleider bij Museumbrouwerij De Roos in Hilvarenbeek. Daar maak ik ook deel uit van het PR-team.

 

Ken u genoeg mensen in Westpoint?

We denken dat we veel mensen kennen maar als je in de lift staat tref je heel vaak mensen waarvan je denkt: woont die ook hier?

De contacten die wij hebben, zijn bijzonder fijn. Veel van die mensen ontmoeten wij vaak in de vide bij het koffiedrinken.

 

Wat vindt u het fijnste in Westpoint?

Iets wat al vaker is gezegd door anderen en ook voor ons geldt is de geborgenheid en de veiligheid. Het gelijkvloerse spreekt ons aan en het gemak van geen tuinonderhoud.

 

Hebt u suggesties ter verbetering van Wespoint?

Een mogelijkheid om te fitnessen zou niet gek zijn. En de mogelijkheid om gasten een overnachting te bieden in ons gebouw. Tenslotte: het zou mooi zijn als we een beroep kunnen doen op iemand die ‘thuis’  is in Westpoint en die zorg kan bieden. De bewoners worden immers steeds ouder en zullen van tijd tot tijd wat ondersteuning nodig gaan hebben.

 

Favoriete plek in huis?

Elke plek is favoriet. Zo zitten we voor de tv in de woonkamer, in de serre in de middagzon voor een kopje koffie.  Of 's ochtends aan de tafel voor de raam de krant te lezen. De tweede slaapkamer, die we hebben ingericht als hobbyruimte, is favoriet.

 

Favoriete plek buitenshuis?

Favoriete plek buitenshuis is voor ons onze vaste vakantiestek in de Rhon in Duitsland maar ook onze eigen Tilburgse Heuvelstraat.

 

Bijzondere ondernemingen?

Wat mij zeer aanspreekt is het jaarlijkse, op elke 2e zondag van september, Historische Bierfestival pROOSt bij Museumbrouwerij De Roos in Hilvarenbeek. De edities 1, 2 ,4 en 5 zijn door mij georganiseerd. Inmiddels zijn we aan de twaalfde editie toe. Verder vind ik het erg leuk om namens het museum aan bierfestivals mee te werken en alles daarvoor te organiseren. Ik beveel  het museum en het festival pROOSt van harte aan.

 

Toekomstplan?

Gezond oud worden en samen met Hannie nog lange tijd in Westpoint blijven wonen.

 

 

Foto's Westpoint Fietstocht 2014

Veel belangstelling negende Westpoint Fietstocht

Bijna 60 bewoners deden zaterdag mee aan de negende Westpoint Fietstocht.