donderdag 1 maart 2018
Westpoint weer in de krant
In de serie Heilige Huisjes staat vandaag een paginagroot verhaal in het Brabants Dagblad over het wonen en leven in Westpoint in Tilburg.
De krant was op bezoek bij Arnold Verplancke en Joke Knoop op de 43ste etage.
In de rechterkolom staan ook nog twee grote appartementen van Westpoint te koop.
maandag 8 januari 2018
Nieuwjaarsreceptie
Geslaagde nieuwjaarsreceptie
Westpoint 2018
De nieuwjaarsreceptie 2018 afgelopen zondag in de mooie hal van Westpoint was weer een groot succes.
Onder de bewoners van de Toren en de Wing bevonden zich veel mensen die er nog maar betrekkelijk kort wonen en die zich gemoedelijk en gemakkelijk mengden met de buren van zoveel andere verdiepingen.
Onder de bewoners van de Toren en de Wing bevonden zich veel mensen die er nog maar betrekkelijk kort wonen en die zich gemoedelijk en gemakkelijk mengden met de buren van zoveel andere verdiepingen.
Voorzitter Leo Pot van de Vereniging van Eigenaren hield een passende toespraak waarin hij allen dankten die zich het afgelopen jaar weer hebben ingezet om het woongenot in Westpoint te waarborgen en te versterken.
Op de foto wordt hij aandachtig beluisterd door Leon Popelier en Ton Nelissen achter de bar.
Zie ook: http://wijwestpoint.blogspot.nl/2018/01/93-fotos-van-nieuwjaarsreceptie.html
zondag 10 december 2017
Even voorstellen: Jan en Els de Groot
Jan de Groot
is terug in zijn oude buurt
Het echtpaar De Groot benadrukt het meermalen tijdens het
gesprek: “We wonen hier met veel plezier. We komen van een galerijflat. Nu
hebben we maar vijf appartementen op de verdieping en dat is heerlijk stil. Het
is een prachtig appartement en er wonen aardige mensen in Westpoint. We hebben
goeien aard.”
Maar toch….waren ze het liefst in de Mozartflat blijven
wonen. Bijna tien jaar hebben Els en Jan de Groot (beiden 70 jaar) op de tiende
verdieping van de grote flat in Tilburg Noord gewoond. Ze willen niet veel
kwijt over hun vertrek uit de Mozartflat. Kort gezegd: ze waanden zich niet
veilig in de flat en ze zijn bang dat de geschiedenis zich herhaalt. Het
echtpaar beperkt zich tot de term ‘overlast’ in de Mozartflat. “Het is een bizar verhaal.”
Westpoint
In februari 2017 betrok het echtpaar de woning in Westpoint
met uitzicht op het kruispunt van de Ringbaan West en de Hart van Brabantlaan.
Jan de Groot is teruggekeerd naar de wijk van zijn jeugd. Zijn moeder had een
winkeltje in klein textiel in de Boomstraat, hij ging naar de Heilig Hartschool
en vervolgens naar het toenmalige klein seminarie aan het Columbusplein omdat
hij priester wilde worden. Zijn gymnasiumopleiding strandde in het zevende
leerjaar en Jan moest geld gaan verdienen, aanvankelijk bij de Steenhandel in
de Willem II straat en na twee jaar bij wijnhandel André Kersten. Hij heeft er
43 jaar als administrateur gewerkt, tot aan zijn pensionering.
En nu is hij als secretaris druk met de administratie van een
kerkkoor. Bovendien is hij tenor bij twee zangkoren. Andere hobby’s zijn
fietsen, wandelen en beeldende kunst. Hij heeft elf fotoboeken over Rembrandt
gemaakt. “Ik wil graag nog eens een boek over Rembrandt schrijven, maar er zijn
al zoveel boeken over hem.”
Els
Els de Groot is geboren in Zwolle, woonde in Nijmegen en
Tilburg. Ze werkte bij Jans vader in de drukkerij. Vader zorgde er voor dat Jan
en Els elkaar ontmoetten bij een dansavond. In 1972 zijn ze getrouwd. Het
echtpaar heeft een zoon en twee kleinzonen. Twee dagen in de week passen Jan en
Els op de kleinkinderen. Els de Groot leest graag en veel, maar haar grote
hobby was borduren. Haar gezondheid laat het echter niet meer toe om die
talloze kleine steekjes te maken. In het appartement hangen enkele ingelijste
borduurwerken, onder meer de Nachtwacht, speciaal voor Jan. Beiden bezoeken
graag musea, houden van films en gaan graag naar tuincentra. Zonder tuin? Els: “Er
is zoveel te zien, we komen nooit met lege handen terug.”
Waarom hun oog op Westpoint viel? De ruimte met plaats voor
alle meubels. “We hebben veel appartementen bezocht, tot in Alphen toe. We zijn
ook in de Wing gaan kijken en dat zag er trouwens ook goed uit.” Uiteindelijk
viel het oog op een appartement op de vijfde verdieping in de toren. Het
echtpaar prijst de goede isolatie tegen koude en geluid. En natuurlijk is de
ligging een groot voordeel. De bus stopt voor de deur, te voet en met de fiets
zijn ze in een mum in de binnenstad. Bovendien kenden ze al enkele mensen in de
flat.
Positief
Wat kan er beter in Westpoint? “We wonen nog te kort hier om
dat te kunnen zeggen”, antwoordt Jan diplomatiek. Els vult aan dat ze alleen
positieve ervaringen heeft. Favoriete plek voor haar is aan de grote tafel of op
de bank, met een boek. Jan zit graag in zijn werkkamer en steekt veel tijd in
de zangkoren. “We vervelen ons nooit. We hebben het drukker dan ooit.”
In de Mozartflat verrichtte het echtpaar vrijwillig hand- en
spandiensten. Voorbeeld: in de decembermaand versierden ze samen met andere
bewoners de hal van de Mozartflat. Ook voor Westpoint wil het echtpaar zich
inzetten, maar nu nog even niet. “Zodra het rustiger is in ons leven”, klinkt
het eensgezind.
Tekst: Joke Knoop
zaterdag 16 september 2017
Portret Marjon van der Maat
Veiligheid, image en communicatie
zijn speerpunten van secretaris
Marjon van der Maat
is gekozen tot secretaris van het VVE bestuur
Westpoint Tower.
Marjon van der Maat (51) kijkt vanaf haar appartement op de 39e verdieping uit op ‘haar’ stad. Ze is er geboren, getogen en gebleven. Tien jaar geleden verhuisde ze met haar man Erik van een tweekapper met voor- en achtertuintje naar Westpoint. Ze heeft er nimmer spijt van gehad, want elke nieuwe dag is het uitzicht weer een verrassing.
Ze wijst naar het uitzicht: “We hebben hier de grootste voortuin. Het weer is het mooiste, dat is zo bepalend. In het begin heb ik een half jaar lang elke ochtend op hetzelfde tijdstip dezelfde plek gefotografeerd en op FB gezet. Het is een prachtige fotocollectie. Elke foto is anders.”
“We zien de stad in alle seizoenen, we zien de stad
vergroenen in de lente en zomer, we zien de herfstkleuren en de kale stad in de
winter. We zien de veranderingen en nog steeds ontdekken we nieuwe dingen.”
Ze is enthousiast over haar appartement, terwijl tien jaar geleden geen haar op haar hoofd dacht aan wonen in Westpoint. Het was Hongkong dat de ogen opende: vakantie, logeren bij vrienden op de 27e etage in Hongkong. Zij en haar man Erik stonden voor het raam en bewonderden de miljoenenstad aan hun voeten. Vanaf dat moment wisten ze dat ze een appartement wilden met overweldigend uitzicht. Terug thuis bezochten ze meerdere hoogbouwcomplexen. Hun zoektocht kwam ten einde toen ze in Westpoint wederom voor het raam stonden.
Ze is enthousiast over haar appartement, terwijl tien jaar geleden geen haar op haar hoofd dacht aan wonen in Westpoint. Het was Hongkong dat de ogen opende: vakantie, logeren bij vrienden op de 27e etage in Hongkong. Zij en haar man Erik stonden voor het raam en bewonderden de miljoenenstad aan hun voeten. Vanaf dat moment wisten ze dat ze een appartement wilden met overweldigend uitzicht. Terug thuis bezochten ze meerdere hoogbouwcomplexen. Hun zoektocht kwam ten einde toen ze in Westpoint wederom voor het raam stonden.
Imago
Westpoint, zo weet Marjon van der Maat, heeft geen goed
imago in de stad. “Mensen vinden het een raar groot blok beton.” Ze weet ook
dat de kijk op Westpoint verandert zodra iemand binnen is geweest. Een van haar
aandachtspunten is het verbeteren van de beeldvorming. De andere speerpunten zijn
veiligheid en communicatie.
Marjon van der Maat hecht belang aan een goede communicatie
tussen bestuur en bewoners, met als uitgangspunt gelijkwaardigheid. “Er is hier
geen hierarchie. Hier is niemand de baas. We moeten het samen mogelijk maken om
fijn te wonen en dat vergt nogal wat van iedereen. Een voorbeeld: als er
klachten zijn over rotzooi in de garage dan ruim je dat op of je spreekt er
elkaar op aan.” Dat mensen daarvoor
terugschrikken, heeft volgens haar met gevoel van onveiligheid te maken.
Marjon van der Maat streeft er naar dat gevoel van onveiligheid weg te nemen. Hoe? Kort samengevat: een betere camerabewaking, deuren en de garagepoorten die sneller sluiten, opletten wie er binnen komt.”
Marjon van der Maat streeft er naar dat gevoel van onveiligheid weg te nemen. Hoe? Kort samengevat: een betere camerabewaking, deuren en de garagepoorten die sneller sluiten, opletten wie er binnen komt.”
Het verbeteren van communicatie, veiligheid en beeldvorming
vraagt om een lange adem. Heeft ze die? “Ik ben wel iemand die doordouwt, een
doorzetter. Ik kan goed luisteren en tegelijkertijd grenzen stellen.”
Die vaardigheden passen bij haar functie als afdelingshoofd dienstverlening bij de gemeente Tilburg. Zij is verantwoordelijk voor alle producten en levering daarvan, die de burger bij de gemeente kan halen. Dat varieert van verkiezingen, bouwvergunningen tot trouwen, paspoortuitgifte.
Die vaardigheden passen bij haar functie als afdelingshoofd dienstverlening bij de gemeente Tilburg. Zij is verantwoordelijk voor alle producten en levering daarvan, die de burger bij de gemeente kan halen. Dat varieert van verkiezingen, bouwvergunningen tot trouwen, paspoortuitgifte.
Marjon van der Maat heeft een grillige loopbaan.
Geschoold aan het conservatorium in klassiek ballet, danseres bij het Danserscollectief totdat een hernia haar mogelijkheden beperkte. “Het is bij mij alles of niets” en ze besloot het roer om te gooien. Ze studeerde pedagogiek en onderwijskunde met als oogmerk om bij een bedrijf in opleidingen te beginnen. Het liep anders: na negen maanden uitzendwerk werd ze manager bij Randstad, daarna verandermanager bij de gemeente Oisterwijk. Sinds negen jaar werkt ze bij de gemeente Tilburg.
Geschoold aan het conservatorium in klassiek ballet, danseres bij het Danserscollectief totdat een hernia haar mogelijkheden beperkte. “Het is bij mij alles of niets” en ze besloot het roer om te gooien. Ze studeerde pedagogiek en onderwijskunde met als oogmerk om bij een bedrijf in opleidingen te beginnen. Het liep anders: na negen maanden uitzendwerk werd ze manager bij Randstad, daarna verandermanager bij de gemeente Oisterwijk. Sinds negen jaar werkt ze bij de gemeente Tilburg.
Bij de vraag naar toekomstplannen, haalt ze de schouders op.
‘Ik volg niet zo’n uitgestippeld pad. Vroeger wel, maar al die plannen liepen
op iets anders uit. Dus ik hoop gezond te blijven, gelukkig te zijn en mooie
reizen te maken.”
Haar bucketlist? Mongolië, Tibet, Namibië, Kenia, Alaska, terug naar de VS, Azië.
Haar bucketlist? Mongolië, Tibet, Namibië, Kenia, Alaska, terug naar de VS, Azië.
Tekst: Joke Knoop
Zie ook het eerdere interview met haar partner op deze weblog:
http://wijwestpoint.blogspot.nl/2014/03/erik-van-der-maat.html
Zie ook het eerdere interview met haar partner op deze weblog:
http://wijwestpoint.blogspot.nl/2014/03/erik-van-der-maat.html
woensdag 12 juli 2017
Annemie en Gerrit van Raak
Wie wonen hier toch allemaal?
Of
Woont u hier ook?
Of
“Een balkon? Nee, dat missen we niet.”
Wij Westpoint pakt de
draad weer op met korte interviews met bewoners van Wing en Toren. Dit keer met
zogenoemde estafette-interviews, waarbij de geportretteerden een nieuwe
kandidaat voordragen. Doel van dit alles is om elkaar
(beter) te leren kennen.
Annemie (67 jaar)en Gerard (66, ook bekend als Gerrit)
van Raak trappen de nieuwe serie af.
Hoe lang woont u in Westpoint?
Gerrit: “We zijn 24 januari 2017 verhuisd
naar de Toren. De laatste twaalf jaar hebben we in een appartement gewoond in
Parkzicht, in het centrum, in het park bij de Oude Dijk. Daarvoor hebben we 24
jaar een huis met tuin gehad in De Blaak. Parkzicht is een goede overgang
geweest van huis naar appartement. We huisden op de eerste verdieping en hadden
een groot balkon. We wilden groen om ons heen en in het centrum zitten.”
Mist u het balkon?
“Welnee, we zaten weinig op het balkon.
Als ik om me heen kijk, zie ik weinig mensen gebruik maken van hun balkon. Het
is wel het eerste wat mensen zeggen als ze weten dat we in Westpoint wonen.
Zodra de mensen hier binnen kijken, zijn ze razend enthousiast.” Annemie: “De
eerste maanden kregen we wel erg veel aanloop. Mensen zijn nieuwsgierig. Het is
ons opgevallen dat veel mensen nog nooit in Westpoint waren geweest.”
Waarom viel de keuze op Westpoint?
Gerrit: “We zijn verhuisd voor het licht.
In ons vorige appartement hadden we ‘s morgens om 10 uur nog de lamp aan om de
krant te lezen. Het was er zo donker omdat de bomen en struiken groeiden en
steeds meer licht weg namen. Meer licht dan hier, kun je niet hebben! Daar
genieten we van.”
Andere voordelen?
“Het uitzicht dankzij de hoogte (24ste
verdieping) waardoor we overal overheen kijken. We zien de prachtige
zonsondergangen. Een voordeel is dat er voldoende parkeerplaatsen zijn voor
bezoekers. We kunnen te voet naar het centrum. We voelen ons heel veilig in
Westpoint. Het gebouw is prachtig, is goed onderhouden. Het ziet er keurig en
netjes uit.” Annemie vult aan: “Het valt ons op dat de mensen in Westpoint zo
vriendelijk zijn.”
Wat kan beter in Westpoint?
Gerrit: “Voor bezoekers is het niet
duidelijk waar ze met de auto naar binnen kunnen. De meesten zijn geneigd om
vanaf het Boksdoornerf de eerste garagedeur te nemen of staan stil bij de deur
aan de ringbaan. Dat zou duidelijker aangegeven kunnen worden. Het is onhandig
dat er aan de achterzijde geen bel is voor bezoek te voet.”
Overigens bekent Gerrit dat hij zijn
bezoek het liefst via de hoofdingang naar binnen loodst, om hen de ‘prachtige
hal’ te laten zien. “Er gebeurt trouwens te weinig in de hal, terwijl die zo
mooi is.”
Wat is uw favoriete plek in huis?
Hij: “De stoel in de zithoek waarbij ik
televisie kan zien én naar buiten kan kijken.”
Zij: “Aan de eetkamertafel, waar ik naar
buiten kan kijken.” (Terzijde: ook de keuken is zo geplaatst dat de blik naar buiten
is gericht.)
Uw favoriete plek buitenshuis?
Eensgezind: “De golfbaan bij Nieuwkerk
(ten zuiden van Goirle).” Beiden zijn fervente golfers. Van oudsher, vanuit de
golfclub, kent het echtpaar verschillende bewoners van Westpoint.
Wat is uw beroep (geweest)?
Beiden zijn met pensioen, hoewel Gerrit
nog anderhalve dag per week als commercieel medewerker voor zijn oude baas
actief is: groothandel voor bouw en industrie Biermans in Breda.
Annemie
werkte bij verzekeraar Interpolis.
Wat zijn uw bijzondere activiteiten (geweest)?
Zij: “Onze reizen naar Thailand en naar
Brazilië. Maar dat is voorbij.
Hij: “Het was prachtig, maar ik hoef niet
zo ver. Ik ga graag naar Zuid-Frankrijk of Oostenrijk.”
Uw toekomstplannen?
Zij: “Hier blijven en gezond oud worden.
Ik ben weer terug in mijn oude wijk, de Noordhoek. (Annemie is opgegroeid in de
verdwenen sigarenzaak Kleintjens). Ik ben een echt Noordhoek mens. Ik ken hier
veel mensen.”
Hij (afkomstig uit Broekhoven): “Met
gezellig eten en drinken in de buurt.”
Tekst: Joke Knoop
dinsdag 16 mei 2017
Foto's fietstocht 2017
Geslaagde fietstocht 2017!
Ook de fietstocht van 2017 komt weer in het rijtje van geslaagde evenementen. Helaas was de beheerder van deze website er deze keer zelf niet bij wegens een korte vakantie in het buitenland.
Maar Gerrie Verschuuren heeft een aantal leuke foto's gemaakt. Met weinig sportieve prestaties in beeld maar des te meer culinaire pret.
zondag 8 mei 2016
Abonneren op:
Posts (Atom)

















